Ik ga niet op patrouille, ik ga niet op jacht, ik blijf gewoon in je buurt. Jij leeft je eigen leven, en ik waak over je veiligheid', zei Tamani, terwijl hij een lok haar uit haar gezicht veegde. 'Tot ik er het leven bij inschiet.'

Laurel heeft Tamani niet meer gezien sinds ze hem, intussen een jaar geleden, smeekte haar los te laten. En al doet het nog steeds pijn, toch is Laurel ervan overtuigd dat haar aardse vriend David de juiste keuze is.

Maar net op het moment dat haar leven stilaan weer zijn normale ritme lijkt aan te nemen, voelt ze opnieuw een dreiging op zich afkomen. En opnieuw is ze genoodzaakt hulp en bescherming te zoeken bij Tamani, want geen enkele elf had dit ooit zien aankomen. Bij Laurel slaat de twijfel toe.