Ideaal en praktijk van missie in historisch perspectief.

Met een hutkoffer vol idealen, doelstellingen en vooroordelen trokken missionarissen naar hun post. Over het land zelf, de achtergronden, tradities en gewoonten van de mensen die er woonden, wisten ze - tot diep in de jaren zestig - nauwelijk iets. Dat gold vooral voor leden van religieuze gemeenschappen die missie als neventaak zagen. In de missionerende orden en congregaties was de feitelijke kennis wat groter. Eenmaal aan het werk ontdekten de missionarissen dat de beelden waarmee zij op pad waren gegaan, erg eenzijdig waren. In Nederland echter leidden de oude beelden een hardnekkig bestaan, zoals bijvoorbeeld blijkt uit het recent verschenen boek De Afrikaanse mythe van Theo Salemink. In de bundel Gaan voor God staan de idealen en doelstellingen, voorstellingen en beelden over de missie centraal. Beschreven wordt hoe mannelijke en vrouwelijke missionarissen in hun dagelijkse werkzaamheden gestalte gaven aan het voorgehouden missie-ideaal en hoe de voorstellingen over missie waarmee zij opgegroeid waren, zich ontwikkelden onder invloed van hun ervaringen en belevingen in de missiepraktijk. Mannen en vrouwen werkten vaak samen in de missie. Omdat zij hun werk op verschillende wijzen verstonden en uitvoerden, wordt ook gekeken naar de wijze waarop zij samenwerkten en naar de opvattingen over mannelijkheid en vrouwelijkheid onder de missionerenden zelf en onder de lokale bevolking.