Morelia viridis "Biak"

De groene boompython(Morelia viridis) is een slang uit de familie pythons (Pythonidae).

De groene boompython is een middelgrote soort die maximaal ongeveer 2 meter kan worden maar meestal kleiner blijft. De lichaamskleur is groen met gele tot blauwe strepen en gele tot witte vlekken. De juvenielen hebben een markante gele of rode kleur met opvallende vlekken. De python komt voor in regenwouden in zuidoostelijk Azië. Het is een typische boombewoner die zelden de bodem betreedt. De python is niet giftig en doodt zijn prooi door wurging.

De python heeft verschillende natuurlijke kleurvariaties die gedurende het ouder worden veranderen. Jonge boompythons zijn geel of rood van kleur maar oudere exemplaren worden groen van kleur. De reden van deze drastische kleuromslag is bestudeerd maar nog niet precies bekend.

De groene boompython is een van de weinige slangen die populair is als exotisch huisdier. De python is net als sommige andere slangen als de boa constrictor en de kousenbandslang een gewilde soort in de handel in exotische dieren. Sinds de jaren 90 zijn er door liefhebbers verschillende succesvolle pogingen gedaan om dit dier in gevangenschap op te kweken. Er is hierdoor veel bekend over het gedrag en de levenswijze van de python

Biak-variatie

 

Juvenielen van de Biak-variatie hebben een kenmerkende rode kleur, wat zelden voorkomt bij andere variaties.

De Biak-variatie wordt gemiddeld langer dan andere variaties en exemplaren langer dan twee meter zijn bekend. De kop, het lichaam en de staart zijn relatief lang, de verdikkingen achter op de kop zijn meer geprononceerd dan andere variaties en rond de neuspunt zijn vaak lichtere tot gele vlekken aanwezig. Het staarteinde is lang en puntig en meestal donker van kleur. De juvenielen staan bekend om de helder rode kleur, met grillige gele, zwartomrande vlekken. Bij andere variaties is een dergelijke kleuring zeer zeldzaam. In de handel in exotische dieren is de Biak hierdoor erg populair. Kruisingen tussen de Biak en andere variaties kunnen een slang opleveren met een heldere gele kleur.

De basiskleur is relatief licht- tot olijfgroen in vergelijking met andere variaties. Vaak zijn witte en gele vlekken aanwezig, vooral rond de kop komen gele vlekken voor. De vlekken worden wel vergeleken met de tie-dye techniek.

De Biak staat bekend als een van de agressiefste variaties, de slang raakt snel geïrriteerd en bijt eerder dan andere variaties. Met name de mannetjes zijn agressief en staan bekend om de felle gevechten waarbij ze elkaar kunnen verwonden, bij vrouwtjes is dit gedrag niet waargenomen.

Exemplaren van de Biakvariatie zijn naast het eiland Biak bekend van Numphor en kleinere omliggende eilanden