Het leven van Henk de Bree (1968) begon onder een ongelukkig gesternte, met een aan alcohol verslaafde moeder die haar kinderen op drank uitstuurde. Op zijn negende werd hij uit huis geplaatst en begon een 'carrière' als pleegkind. Hoewel de rest van zijn jeugd veilig en betrekkelijk gelukkig verliep, tekende de instabiele situatie zijn karakter. 'Het idee om vaste grond onder de voeten te hebben wil maar niet tot me doordringen', schrijft hij vele jaren later. Ook zijn hang naar vrijheid en onafhankelijkheid valt op zijn kindertijd terug te voeren. Het zijn eigenschappen die hem vaak in de weg zaten op het gebied van liefde en werk, maar die hem ook veel brachten, met name als ondernemer. Zijn boek is niet alleen een coming of age-verhaal, maar ook een realistisch verslag van het leven in de jaren zeventig en tachtig. Ook wie in die tijd opgroeide in Amersfoort en/of Soest zal er veel in herkennen.